تشخیص عینک آفتابی خوب

عینک آفتابی یکی از وسایل ضروری است. ما باید در مقایل اشعه های مضر از پوست و چشم خود مراقبت کنیم. با امنخاب یک عینک خوب از چشمهای خود مراقبت کنید.

 

عینک خوب

برای تشخیص عینک پلاریزه دو روش وجود دارد: تست‌کردن روی سطح بازتابنده، مقایسه‌کردن دو عینک.

 روش یک: سطح بازتابنده

یک سطح بازتابنده‌ای را پیدا کنید که زمان تابیدن نور، تابش خیره‌کننده ایجاد کند. برای این کار می‌توانید از آینه یا سایر سطوح تخت و براق استفاده کنید.

اطمینان حاصل کنید که تابش حاصل از این سطوح، حتی از فاصله‌ی ۶۰ تا ۹۰ سانتی‌متری هم قابل دیدن باشد. برای تابش نور روی سطوح می‌توانید فلاش گوشی خود را روشن کنید یا با چراغ‌قوه روی آن نوری بتابانید.

عینک آفتابی را در فاصله‌ی ۱۵ تا ۲۰ سانتی‌متری در مقابل چشمان خود بگیرید. باید قادر باشید که سطح را از طریق یکی از عدسی‌ها در یک زمان، ببینید.

بسته به اندازه‌ی عدسی عینک، ممکن است لازم باشد که آن را کمی به چشمان خود نزدیک‌تر کنید. عینک را به طرف بالا و ۶۰ درجه بچرخانید.

عینک شما باید در زاویه‌ای قرار بگیرد که یکی از عدسی‌ها کمی بالاتر از دیگری قرار داشته باشد. از آنجایی که عینک‌های آفتابی در یک جهت خاص، پلاریزه می‌شوند، چرخاندن عینک، پولاریزاسیون را مؤثرتر می‌کند.

با توجه به نحوه‌ی تابش نور به سطح براق، ممکن است نیاز باشد که زاویه‌ی چرخش عینک را برای دیدن تغییرات قابل توجه، کمی تغییر دهید.

از طریق عدسی‌ها به صفحه نگاه کنید و میزان تابش را بسنجید. اگر عینک شما پلاریزه باشد، به وضوح متوجه خواهید شد که انعکاس نور از سطح براق، کاهش می‌یابد و حذف می‌شود.

وقتی از طریق یکی از عدسی‌ها به سطح نگاه می‌کنید، تصویر، تیره است و تابشی اندک یا هیچ‌گونه تابشی مشاهده نمی‌شود؛ ولی هنوز هم به نظر می‌رسد که نوری از سطح می‌تابد.

اگر هنوز هم به تأثیر عینک در کاهش تابش نور اطمینان ندارید، چند بار عینک را از مقابل چشمانتان کنار ببرید تا تفاوت حضور و عدم حضور عینک را متوجه شوید.

روش دوم: مقایسه‌ی دو عینک

عینکی را که از پلاریزه‌بودن آن اطمینان دارید، در نظر بگیرید. برای مثال می‌توانید عینک پلاریزه‌ای که از قبل داشتید، همراه ببرید یا در فروشگاه، از عینک‌های پلاریزه‌ی دیگر استفاده کنید. این مقایسه فقط زمانی قابل انجام است که عینک دوم حتما پلاریزه باشد.

عینک پلاریزه را دورتر و عینک مورد نظر را در مقابل آن قرار دهید. عدسی‌های هر دو عینک را در مقابل چشمان خود تراز کنید. عدسی‌ها باید ۲٫۵ تا ۵ سانتیمتر از هم فاصله داشته باشند. عینکی که می‌خواهید پلاریزه‌بودن آن را تشخیص دهید، باید به شما نزدیک‌تر باشد و عینک پلاریزه، باید دورتر قرار بگیرد.

حواستان باشد که لنزها باهم تماس نداشته باشند، چون ممکن است باعث ایجاد خراش روی شیشه عینک شود. برای اینکه نتیجه‌ی بهتری بگیرید، عینک‌ها را در مقابل نور امتحان کنید. با این کار، مقایسه‌کردن راحت‌تر می‌شود، به خصوص اگر برای اولین بار است که قصد دارید چنین کاری انجام دهید. تابش نور، نتیجه‌ی کار را واضح‌تر می‌کند.

می‌توانید از نور طبیعی برای این کار استفاده کنید؛ برای مثال نوری که از پنجره می‌تابد یا با چراغ قوه و فلاش گوشی، نور مصنوعی ایجاد کنید. عینکی که قرار است پلاریزه‌بودن آن را تشخیص دهید، ۶۰ درجه بچرخانید. یکی از لنزها باید مورب باشد و عینک پلاریزه باید در جایگاه خود ثابت بماند. درواقع فقط یکی از لنزهای عینک، هم‌راستا با لنز عینک پلاریزه قرار می‌گیرد.

فرقی نمی‌کند که عینک را به کدام طرف بچرخانید، ولی حتما هر دو شیشه‌ی عینک را محکم بگیرید که تکان نخورد. به قسمتی که لنز دو عینک هم راستا با هم قرار دارند، نگاه کنید.

این بخش باید تیره‌تر از لنزی باشد که در مقابل عدسی عینک پلاریزه قرار ندارد. اگر هر دو عینک پلاریزه باشند، این قسمت تاریک‌تر از زمانی است که مستقیم به آنها نگاه می‌کنید.

اگر عینک مورد نظر پلاریزه نباشد، تفاوتی در رنگ آنها (عدسی مقابل عینک پلاریزه و عدسی که عینک پلاریزه درمقابل آن قرار ندارد) مشاهده نمی‌کنید.

منبع: سایت چطور

بدون نظر!

نظر خود را به اشتراک بگزارید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.