هر آنچه که باید راجع به روی (Zn) بدانید!

روی یک مادهٔ معدنی بسیار مفید است که نقش‌های بسیاری مهمی در بدن شما به عهده دارد. از آنجا که بدن شما به طور طبیعی این مادهٔ معدنی را در خود تولید نمی‌کند، باید این فلز را از طریق مواد غذایی یا مکمل‌ها دریافت کنید.

در این مقاله همه چیزهایی که باید در مورد روی بدانید، مانند عملکردهای آن، فواید و خاصیت‌های آن برای سلامتی، توصیه‌های که در مورد مقدار مصرف آن وجود دارد و همچنین عوارض جانبی احتمالی مصرف بیش از اندازهٔ آن را توضیح می‌دهیم.

روی چیست؟

روی یک ماده معدنی بسیار مهم و اساسی محسوب می‌شود، همچنین می دانیم که بدن شما قادر به تولید یا ذخیره آن نیست. به همین دلیل است که شما باید از طریق رژیم غذایی خود این مادهٔ معدنی مهم را به صورت مداوم دریافت کنید.

روی برای فرآیندهای بسیاری در بدن مورد نیاز است، که بعضی از این عملکردها در زیر آمده است: عملکرد مناسب و درست ژن‌ها در بدن

  • واکنش‌های آنزیم‌ها در بدن
  • عملکرد مناسب سیستم ایمنی
  • فراوری و عمل آوردن پروتئین‌ها
  • اقدامات مناسب بر روی DNA ها
  • التیام و بهبود زخم‌ها
  • رشد و نمو مناسب

روی به طور طبیعی در بسیاری از غذاهای گیاهی و حیوانی متنوع به مقدار مناسبی وجود دارد.

جالب است بدانید در بسیاری از کشورهای جهان به بعضی از غذاها و خوراکی‌هایی که به طور طبیعی دارای این ماده معدنی مهم نیستند، مانند برشتوک‌های صبحانه، آرد شیرینی، معمولاً به شکل مصنوعی روی اضافه می‌شود.

برای تأمین این مادهٔ معدنی مهم برای بدن خود، شما همچنین می‌توانید مکمل‌های روی یا مکمل‌های غذایی مولتی ویتامین که دارای مقدار مناسبی روی هم هستند را تهیه کنید و به صورت روزانه مصرف کنید.

به دلیل نقش آن در عملکرد سیستم ایمنی، روی به برخی از اسپری‌های بینی، قرص‌های مکیدنی مخصوص سرفه و سایر داروهای درمان سرما خوردگی طبیعی هم اضافه می‌شود.

خلاصه: روی یک ماده معدنی ضروری است که بدن شما آن را در درون خود تولید نمی‌کند. این مادهٔ معدنی بسیار مهم به رشد بدن، عملکرد DNA، بهبود و تقویت عملکرد سیستم ایمنی و … کمک فراوان می‌کند.

نقش روی در بدن شما

روی یک ماده معدنی بسیار حیاتی است که بدن شما به روش‌های بی شماری از آن استفاده می‌کند.

در واقع، روی دومین ریز مادهٔ معدنی (مواد معدنی که در بدن به مقدار بسیار کم وجود دارند) فراوان در بدن شما – بعد از آهن – است که در هر سلول وجود دارد.

روی برای فعالیت بیش از 300 آنزیمی که به متابولیسم یا همان سوخت و ساز، هضم، عملکرد عصب و بسیاری از فرآیندهای دیگر کمک می‌کنند لازم است.

علاوه بر این، وجود مقدار کافی روی در بدن برای بهبود و تقویت عملکرد سلول‌های ایمنی و گسترش آن‌ها در بدن بسیار مهم است.

این ماده معدنی همچنین برای سلامت پوست، بهبود عملکرد DNA ها در بدن و تولید پروتئین دارای اهمیت بسیار زیادی در بدن دارد.

همچنین جالب است بدانید که رشد نقاط مختلف بدن به دلیل نقشی که این مادهٔ معدنی در رشد سلول‌ها و همچنین عمل تقسیم سلولی دارد به این مادهٔ معدنی وابسته است.

روی همچنین برای عملکرد بهتر حس چشایی و بویایی شما بسیار لازم است. از آنجایی که یکی از آنزیم‌های بسیار مهم برای احساس درست و دقیق طعم‌ها و بوها، وابسته به روی است، کمبود این مادهٔ معدنی می‌تواند توانایی تشخیص درست و دقیق طعم‌ها و بوها را در شما را تا حدودی کم‌تر کند.

خلاصه: وجود مقدار مناسب و کافی از روی برای رشد و تقسیم سلولی، تقویت عملکرد سیستم ایمنی، تولید آنزیم‌ها، عملکرد DNA و تولید پروتئین در بدن انسان ضروری است.

فواید روی برای سلامتی

نتایج به دست آمده از انجام مطالعه‌ها و تحقیق‌های علمی در این زمینه نشان می‌دهد که فلز روی فواید زیادی برای حفظ سلامتی بدن شما دارد.

سیستم ایمنی بدن شما را تقویت می‌کند

روی به تقویت سیستم ایمنی بدن کمک فراوان می‌کند.

از آنجا که وجود این مادهٔ معدنی مهم برای عملکرد سلول‌های ایمنی بدن و همچنین ارسال کردن پیام‌ها و سیگنال‌های عصبی در سلول‌ها ضروری است، کمبود این ماده می‌تواند باعث ضعیف شدن پاسخ ایمنی بدن شود.

مکمل‌های دارای این مادهٔ معدنی سلول‌های ایمنی خاصی را تحریک می‌کنند و آسیب‌های اکسید شدگی را در بدن تا حدودی کاهش می‌دهد.

به عنوان مثال، یک بررسی و تجزیه و تحلیل از هفت مطالعهٔ انجام شده در همین زمینه نشان داد که مصرف 80 تا 92 میلی گرم روی در روز می‌تواند طول مدت سرماخوردگی را تا 33 درصد کاهش دهد.

از این گذشته، مکمل‌های روی به طور قابل توجهی خطر مبتلا شدن به عفونت‌ها را کاهش داده و واکنش ایمنی را در افراد مسن‌تر تا حدودی افزایش می‌دهد.

بهبود زخم را تسریع می‌کند

روی معمولاً در بیمارستان‌ها به عنوان درمانی برای سوختگی‌ها، همچنین زخم‌های خاص و بعضی آسیب‌های پوستی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

از آنجا که این ماده معدنی نقش مهمی در تولید کلاژن، عملکرد سیستم ایمنی و رفع التهاب‌ها در بدن دارد، برای بهبودی مناسب بعضی از مشکلات مربوط به پوست لازم است.

در حقیقت، مقدار زیادی – حدود 5 ٪ – از مقدار کل روی در بدن داخل پوست شما ذخیره شده است.

اگرچه کمبود روی در بدن می‌تواند سرعت بهبودی زخم را تا حدودی کم کند، اما مکمل‌های روی می‌تواند سرعت بهبودی و ترمیم زخم‌ها یا آسیب‌های سطح پوست را در افراد تا حدود زیادی افزایش دهند.

به عنوان مثال، در یک مطالعه 12 هفته‌ای در 60 نفر مبتلا به زخم پای دیابتی، نشان داد که افراد تحت درمان با 200 میلی گرم روی در روز در مقایسه با گروهی که دارونما مصرف می‌کردند، کاهش قابل توجهی در اندازه زخم در آن‌ها بوجود آمد.

روی خطر ابتلا به بعضی از بیماری‌های مرتبط به افزایش سن را کم می‌کند

روی می‌تواند خطر مبتلا شدن به بعضی از بیماری‌های مرتبط با سن، مانند بیماری‌های ذات الریه، عفونت و نوعی ضعیف شدن بینایی به نام دژنراسیون ماکولا وابسته به سن (AMD) را به مقدار قابل توجهی در افراد کم‌تر کند.

همچنین باید توجه داشته باشید این مادهٔ معدنی مهم با تقویت فعالیت سلول‌های T و سلول‌های کشنده طبیعی که در سیستم ایمنی بدن شما وجود دارند و به محافظت از بدن شما در برابر عفونت کمک می‌کنند، می‌تواند آسیب‌های اکسید شدگی را هم تا حدودی در بدن کمتر کند و همچنین سیستم ایمنی بدن شما را به مقدار زیادی تقویت کند.

نتایج تحقیق‌ها و آزمایش‌های انجام شده در این زمینه نشان می‌دهد که بزرگسالان مسن که مکمل‌های دارای روی را مصرف می‌کنند، پاسخ بدن آن‌ها به واکسیناسیون آنفلوانزا بهتر شده است، همچنین خطر مبتلا شدن به ذات الریه در آن‌ها کاهش پیدا کرده و عملکرد ذهنی این افراد تا حدودی تقویت شده است.

در حقیقت، یک مطالعه نشان داد که مصرف 45 میلی گرم از این مادهٔ معدنی در روز می‌تواند مقدار عفونت در افراد مسن را نزدیک به 66 ٪ کمتر کند.

جالب است بدانید که، در یک مطالعه بزرگ بر روی تعداد بیش از 4،200 نفر، مصرف مکمل‌های دارای آنتی اکسیدان روزانه – مانند ویتامین E، ویتامین C و بتاکاروتن – به طور همزمان با 80 میلی گرم روی تا حدود زیادی باعث کم شدن احتمال ضعف بینایی و کم شدن خطر دچار شدن به بیماری AMD پیشرفته در افراد شده است.

روی به درمان آکنه کمک می‌کند

آکنه یک بیماری پوستی است که تا حدودی در نقاط مختلف جهان دیده می‌شود و تخمین زده شده که تا حدود 9.4 ٪ از جمعیت جهانی را تحت تأثیر قرار دهد.

این بیماری غده‌های تولیدکننده چربی را در پوست مسدود می‌کند، باکتری ها را فعال کرده، باعث ایجاد التهاب در پوست می شود.

مطالعه ها نشان می دهد که هر دو روش استفاده از مکمل های خوراکی دارای روی و همچنین استفادهٔ موضعی این مادهٔ معدنی می توانند با کمتر کردن التهاب، مهار کردن رشد باکتری های P. acnes و سرکوب فعالیت های غده های چربی، آکنه را درمان کنند.

همچنین نتایج به دست آمده از مطالعه ها و آزمایش های نشان می دهد که بیشتر افرادی که مبتلا به آکنه هستند به صورت همزمان مقدار روی در بدن این افراد کمتر از مقدار طبیعی است. بنابراین، مکمل ها روی ممکن است به کاهش علائم منفی و عوارض آکنه تا حدود زیادی کمک کنند.

روی التهاب را کاهش می دهد

روی همچنین می تواند آسیب های اکسید شدگی را هم تا حدودی کمتر کند و مقدار پروتئین های خاصی که در بدن شما باعث بوجود آمدن التهاب می شوند را تا حدودی کاهش دهند.

آسیب های اکسید شدگی می توانند باعث بوجود آمدن التهاب های مزمن در بدن شما شود که این یک عامل مؤثر در بسیاری از بیماری های مزمن، مانند بیماری های قلبی، سرطان و بوجود آمدن مشکلات ذهنی است.

علائم کمبود ویتامین D در بدن را بشناسید

در یک مطالعه بر روی تعداد 40 فرد مسن نشان داده است که افرادی که به صورت روزانه 45 میلی گرم روی مصرف می کنند، علائم التهاب در این افراد نسبت به گروهی که دارونما مصرف می کنند تا حدودی کمتر می شود.

خلاصه: روی می تواند به طور موثری التهاب را در بدن افراد کاهش دهد، سلامت سیستم ایمنی بدن را بهبود دهد، خطر مبتلا شدن به بیماری های مربوط به افزایش سن کم کند، سرعت بهبود زخم و بهبود علائم منفی بیماری پوستی آکنه را کاهش دهد.

علائم کمبود روی در بدن

اگرچه کمبود شدید روی نسبتا نادر است، اما در افرادی که دارای نوعی جهش ژنتیکی کمیاب هستند، همچنین کودکان شیر خواری که مادر آن ها به اندازه کافی روی مصرف نمی کنند، همچنین در افرادی که اعتیاد به الکل دارند و کسانی که از هر نوعی از داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی استفاده می کنند، ممکن است بوجود بیاید.

علائم کمبود شدید این مادهٔ معدنی مهم در بدن شامل بوجود آمدن اختلال و مشکل در رشد، بوجود آمدن تأخیر در بلوغ جنسی، مشکلات پوستی، اسهال مزمن، اختلال در بهبود و التیام زخم ها و بعضی مشکلات رفتاری است.

انواع خفیف تری از کمبود روی شایع تر و رایج تر است، به ویژه در کودکان کشورهای در حال توسعه که رژیم های غذایی معمولا فاقد مواد مفید مهم هستند.

تخمین زده می شود که در حدود 2 میلیارد نفر در سراسر جهان به دلیل کمبود این مادهٔ معدنی حیاتی در رژیم غذایی آن ها دچار کمبود روی در بدن خود باشند.

از آنجا که کمبود روی سیستم ایمنی بدن شما را تا حدودی ضعیف می کند – احتمال مبتلا شدن به عفونت را افزایش می دهد – کمبود روی در سال باعث مرگ بیش از 450،000 کودک زیر 5 سال در سراسر جهان می شود

افرادی که در معرض خطر کمبود روی هستند عبارتند از:

  • مبتلایان به بیماریهای دستگاه گوارش مانند بیماری کرون
  • گیاهخواران وافرادی که رژیم غذایی گیاه خواری (وگان) را دنبال می کنند
  • زنان باردار و زنان شیرده
  • نوزادانی که فقط از شیر مادر تغذیه می کنند و سن آن ها تا حدودی افزایش پیدا کرده
  • افراد مبتلا به کم خونی
  • افرادی که دچار سوء تغذیه هستند، مانند افراد مبتلا به بی اشتهایی
  • مبتلایان به بیماری مزمن کلیه
  • کسانی که از بیش از اندازه از نوشیدنی های الکلی استفاده می کنند

علائم کمبود خفیف روی می تواند شامل مواردی مانند: مبتلا شدن به اسهال، کم شدن قدرت سیستم ایمنی، نازک شدن مو ها، کم شدن اشتها، بوجود آمدن اختلالات و مشکلات احساسی، خشکی پوست، بوجود آمدن مشکلات باروری و کم شدن سرعت التیام و بهبود زخم های سطح پوست است. جالب است بدانید که تشخیص کمبود روی در بدن شما بوسیلهٔ انجام آزمایش در آزمایشگاه ها تا حدود زیاد دشوار است. بنابراین، حتی اگر آزمایشات مقدار طبیعی روی را در بدن شما نشان دهد ممکن است شما هنوز هم دارای کمبود این مادهٔ معدنی مهم در بدن خود باشید.

پزشکان سایر عوامل خطر کمبود روی در بدن شما را – مانند رژیم غذایی نا مناسب و همچنین ژنتیک بدن – را در کنار نتایج آزمایش خون شما هنگام تعیین اینکه آیا نیاز به مکمل ها دارید یا نه، در نظر می گیرند.

خلاصه: عواملی که باعث بیشتر شدن خطر مبتلا شدن به کمبود روی در بدن می شود شامل رژیم غذایی نامناسب و ضعیف، جذب ضعیف، مصرف بیش از اندازهٔ الکل، جهش های ژنتیکی نادر و افزایش سن است.

منابع غذایی:

بسیاری از غذاهای حیوانی و گیاهی به طور طبیعی دارای مقدار زیادی روی هستند، بنابراین مصرف مقادیر کافی از این مادهٔ معدنی مهم برای بیشتر افراد آسان است.

غذا های دارای بالاترین مقدار عنصر روی در زیر آورده شده است:

بعضی غذا های دریایی: صدف، خرچنگ، لابستر و …

  • گوشت: گوشت گاو، بره و …
  • مرغ: بوقلمون و مرغ
  • ماهی: ساردین، ماهی آزاد و …
  • حبوبات: نخود، عدس، لوبیای و غیره.
  • آجیل ها و دانه ها: تخمه کدو، بادام هندی، شاه دانه و غیره.
  • محصولات لبنی: شیر، ماست و پنیر
  • تخم مرغ
  • غلات سبوس دار: جو دوسر، کیونوا، برنج قهوه ای و غیره.
  • سبزیجات خاص: قارچ، کلم، نخود فرنگی، مارچوبه و چغندر

محصولات حیوانی مانند گوشت و صدف دارای مقادیر زیادی روی به شکلی است که در بدن شما به راحتی جذب می شود.

به خاطر داشته باشید که روی در منابع غذایی گیاهی مانند حبوبات و غلات کامل موجود است ولی به دلیل ترکیبات گیاهی که مانع از جذب می شوند، به مقدار کمتری جذب می شوند.

در حالی که بسیاری از غذاها به طور طبیعی سرشار از روی هستند، به بعضی غذاها – از جمله برشتوک صبحانه یا همان سیریل آماده برای خوردن، آرد های شیرینی پزی – به صورت مصنوعی روی اضافه می شوند.

خلاصه: روی به طور طبیعی در غذاهایی مانند صدف، گوشت، مرغ و لبنیات به مقدار مناسبی وجود دارد و به غذا های دیگر مانند برشتوک صبحانه و آرد گندم هم به صورت مصنوعی اضافه می شود.

مقدار های توصیه شده برای مصرف روی

همانطور که کمبود روی می تواند عوارض منفی را برای سلامتی شما ایجاد کند، مصرف بیش از اندازهٔ آن هم می تواند باعث بوجود آمدن عوارض جانبی منفی در بدن شما شود.

شایع ترین و رایج ترین علت مسمومیت روی مصرف بیش از حد روی است، که می تواند باعث بوجود آمدن علائم حاد و مزمن در بدن شود.

علائم مسمومیت روی شامل موارد زیر است:

  • مبتلا شدن به تهوع و استفراغ
  • از دست دادن اشتها
  • مبتلا شدن به اسهال
  • گرفتگی عضلات ناحیهٔ شکم
  • مبتلا شدن به سردرد
  • ضعیف شدن عملکرد سیستم ایمنی
  • کم شدن مقدار کلسترول خوب یا همان “HDL “

مصرف بیش از اندازهٔ روی هم می تواند باعث کمبود مواد مفید دیگر هم در بدن بشود.

به عنوان مثال، مصرف بیش از اندازهٔ روی می تواند در جذب مس و آهن اختلال ایجاد کند.

کم شدن مقدار مس بدن حتی در افرادی که تنها مقدار کمی بالاتر از حد طبیعی روی- 60 میلی گرم در روز – را به مدت 10 هفته مصرف کرده اند، هم گزارش شده است.

مقدار توصیه شده مصرف روی

به منظور جلوگیری از مصرف بیش از اندازهٔ روی، از مصرف مکمل های دارای این مادهٔ معدنی به مقدار بالا خودداری کنید، مگر اینکه توسط پزشک توصیه شود.

مقدار مصرف روزانه توصیه شده (RDI) برای مردان بزرگسال 11 میلی گرم و برای زنان بزرگسال 8 میلی گرم در روز است.

زنان باردار و شیرده به ترتیب باید 11 و 12 میلی گرم در روز مصرف کنند.

اگر مشکلات پزشکی مانع از جذب این مادهٔ معدنی مهم نشود، باید به راحتی و تنها از طریق رژیم غذایی به مقدار توصیه شدهٔ مصرف روی RDI برسید.

مقدار بالای قابل تحمل برای روی 40 میلی گرم در روز است. با این حال، این مقدار ممکن است برای افرادی که کمبود روی دارند، و احتمالا نیاز به مصرف مکمل هایی با مقدار بالای روی داشته باشند، درست نیست.

اگر مکمل مصرف می کنید، انواع قابل جذب مانند سیترات روی یا گلوکونات روی را انتخاب کنید. از مصرف اکسید روی، که بسیار کم جذب می شود، اجتناب کنید.

خلاصه: مسمومیت روی می تواند باعث مبتلا شدن به اسهال، سردرد، گرفتگی عضلات ناحیهٔ شکم و کم شدن ایمنی بدن شود. بیشتر افراد می توانند مقدار روزانه روی را از طریق رژیم غذایی به دست آورند.

چکیده مقاله:

روی برای عملکرد مناسب DNA، عملکرد مناسب سیستم ایمنی بدن، متابولیسم یا همان سوخت و ساز مناسب در بدن و همچنین رشد بدن مورد نیاز است.

این ممکن است التهاب را کاهش دهد و خطر مبتلا شدن به برخی بیماری های مرتبط با افزایش سن را کم تر کند.

بیشتر افراد از طریق رژیم غذایی می توانند مقدار توصیه شدهٔ مصرف روزانه یا RDI را که 11 میلی گرم برای مردان و 8 میلی گرم برای خانم ها است را دریافت کنند، اما افراد مسن و افراد مبتلا به بیماری هایی که مانع از جذب روی می شوند ممکن است نیاز به مصرف مکمل های روی داشته باشند.

از آنجا که مکمل های روی با مقدار بالا می تواند عوارض جانبی خطرناکی به همراه داشته باشد، مهم است که به توصیه ها عمل کنید و فقط در صورت لزوم از مکمل ها استفاده کنید.

منبع: healthline

بدون نظر!

نظر خود را به اشتراک بگزارید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.